Reizen van Lione en René

Griekenland:  Pilion (Thessalië)


klik op de foto om deze te vergroten
 

De regio Pilion is niet erg bekend bij het grote publiek in Nederland en trekt dan ook geen massale stroom Nederlandse bezoekers. Het schiereiland aan de oostkant van het Griekse vasteland (ongeveer in het midden) wordt in de reiswereld juist gezien als een van de grotere onontdekte parels van het Griekse vasteland. Waar eilanden als Kreta en Rhodos jaarlijks honderdduizenden Nederlanders trekken, blijft Pilion een bestemming voor een specifieke kleine groep liefhebbers. De regio is wel enorm populair onder de Grieken zelf. In de zomermaanden reizen veel locals uit steden zoals Athene en Thessaloniki naar het schiereiland voor verkoeling aan zee. De Nederlanders die er wél komen, zijn meestal rustzoekers, wandelaars en cultuurliefhebbers.

Pilion heeft zijn authentieke karakter grotendeels te danken aan het ontbreken van massatoerisme. Het resultaat is een regio waar je nog het 'echte', traditionele Griekenland ervaart, met sfeervolle bergdorpen en rustige baaien aan de Egeïsche Zee. Het rijden over het schiereiland, iets dat wij veel gedaan hebben, is een genot omdat het overal op de weg rustig is en je dus onbekommerd kunt genieten van wat je tegenkomt.

Pilion is bijzonder mooi qua natuurschoon. Je vindt er dichte kastanje- en beukenbossen met steile bergen én paradijselijke zandstranden. Daarnaast is de streek beroemd om zijn 24 traditionele bergdorpen met een heel eigen architectuur: statige herenhuizen van natuursteen, daken van grijze leisteen, kronkelende ezelspaden en sfeervolle dorpspleinen die overschaduwd worden door gigantische, eeuwenoude platanen.

Wij hebben de meeste dorpen op Pilion bezocht. Makrinitsa, om te beginnen, wordt het ‘Balkon van Pilion’ genoemd. Dit dorp hangt spectaculair tegen de berghelling vlak boven de havenstad Volos. Vanaf het centrale plein heb je een waanzinnig weids uitzicht over de Pagasitische Golf. Het autovrije dorp is rijk aan prachtig gerestaureerde stenen herenhuizen en traditionele fonteinen.

Portaria is een gezellig dorp, dat vlak naast Makrinitsa ligt. Het staat bekend om zijn stromende beekjes en het beroemde Centaurpad (Centaurs' Trail), een sprookjesachtige, korte wandelroute door het bos langs watervallen. Tsagarada ligt aan de ruige oostkant, verscholen in dichte kastanjebossen. Op het dorpsplein van de wijk Agia Paraskevi staat een van de oudste en grootste platanen van Europa, die ruim 1000 jaar oud is en een gigantische stamomtrek heeft. Milies en Vizitsa zijn twee buurdorpen in Centraal-Pilion, die misschien wel het best bewaard gebleven zijn. Vizitsa is een beschermd monument vol monumentale torenwoningen. Milies is historisch erg belangrijk, heeft een prachtige 18e-eeuwse kerk (Agios Taxiarchis) en is het eindstation van de legendarische Moutzouris stoomtrein. Dit historische treintje rijdt stapvoets over spectaculaire stenen boogbruggen vanuit de kust omhoog de bergen in. Een bijzonder leuke rit, die wij kunnen aanraden!

Zagorá is het grootste bergdorp van Pilion. Dit is het agrarische hart van de regio, wereldwijd bekend om de teelt van de knapperige Zagorin-appels. Je vindt hier ook het oudste actieve koffiehuis (kafenion) van de regio.

Milopotamos en Fakistra Beach aan de Egeïsche kust zijn adembenemende stranden. Milopotamos is een fotogeniek kiezelstrand dat door een natuurlijke rotspoort in tweeën wordt gedeeld. Fakistra is een intens groen, afgelegen baaitje onderaan steile kliffen. Voor wie het leuk vindt, kan naar Damouchari gaan. Dit was de filmlocatie voor een aantal iconische scènes (waaronder de "Dancing Queen"-scène) uit de film Mamma Mia!.

In het rustige zuiden van Pilion ligt Tzasteni, een dromerige, veel gefotografeerde landtong. De witte Griekse huisjes met hun rode daken steken hier schitterend af tegen het smaragdgroene, spiegelgladde zeewater. Als je hier de weg blijft volgen stijg je via een mooie panoramische weg naar het bergdorp Trikeri. De moeite waard. Trikeri heeft smalle, stenen straatjes, witgekalkte huizen en traditionele herenhuizen van rijke zeekapiteins. 

In het noorden van Pilion liggen aan de westkust de drie vakantiedorpen Kala Nera (onze uitvalbasis), Afissos en Argalasti. Deze dorpen zijn wat minder authentiek, met de nodige toeristen maar ook de nodige voorzieningen. Ten noorden daarvan vind je de berg Pilion (een rit naar de top en de afdaling naar Volos zijn de moeite waard) en de relatief grote stad Volos. Een niet bijzondere stad, het kon ons niet erg bekoren, maar misschien zijn wij er steeds te snel door heen gereden.

Wij hebben een dagtocht gemaakt naar Meteora. Dat is goed te doen, het is slechts 144 kilometer van Volos naar Meteora, en het is zelfs aan te raden omdat het best wel bijzonder is. Wat is Meteora?

Meteora durven wij een van de meest indrukwekkende en mysterieuze bezienswaardigheden van Griekenland te noemen. Het ligt in de regio Thessalië, en bestaat uit torenhoge zandstenen rotspilaren waarop in de middeleeuwen Grieks-orthodoxe kloosters zijn gebouwd. De naam 'Meteora' stamt af van het Griekse woord meteoron, wat vrij vertaald 'zwevend in de lucht' of 'los van de aarde' betekent — een zeer toepasselijke naam, omdat de kloosters bij mist letterlijk boven het landschap lijken te zweven. De basis van Meteora werd zo'n 60 miljoen jaar geleden gelegd. Het gebied was destijds een grote binnenzee of estuarium waar dikke lagen sediment, zand en rivierkeien samenpersten tot zandsteen en conglomeraat. Door tektonische verschuivingen trok het water weg en kregen wind, water en extreme temperaturen vrij spel. Deze miljoenen jaren lange erosie sleet de zachtere gesteenten weg, waardoor de kenmerkende, loodrechte rotspilaren (sommige meer dan 400 meter hoog) bleven staan.

Rond de 9e eeuw trokken de eerste religieuze kluizenaars naar het gebied. Zij zochten extreme afzondering om dichter bij God te zijn en leefden in de natuurlijke grotten en nissen van de steile rotswanden. In de 14e eeuw veranderde de situatie op het Griekse vasteland door constante dreiging van invallen van de Ottomanen en rovers. Monniken zochten een veilige schuilplaats. In 1336 arriveerde de monnik Athanasios afkomstig van de heilige berg Athos. Hij beklom de grootste rots, stichtte daar het Groot Meteoron (het oudste en hoogste klooster) en zette daarmee de toon voor georganiseerd kloosterleven in de regio. De rotsen bleken de perfecte natuurlijke vesting. In de loop der eeuwen werden er in totaal 24 kloosters gebouwd op de onbegaanbare toppen. Het bouwen was een ongekende fysieke prestatie: alle bouwmaterialen, hout en stenen moesten via touwladders, manden en houten stellingen met de hand naar boven worden gehesen. 

De monniken leefden eeuwenlang bewust geïsoleerd. Wie naar boven wilde, werd in een net omhoog getakeld. Vanaf de 17e eeuw  raakte de gemeenschap in verval door plunderingen, onderlinge strijd en een gebrek aan middelen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden verschillende gebouwen zwaar beschadigd door bombardementen. Pas in de jaren 1920 veranderde de toegang drastisch: er werden trappen in de rotsen uitgehouwen en bruggen aangelegd, waardoor de kloosters niet langer uitsluitend via netten bereikbaar waren.

Van de oorspronkelijke 24 kloosters zijn er vandaag de dag nog zes actief en intact, die allemaal bezocht kunnen worden. Vier daarvan worden bewoond door monniken en twee door. Per auto zijn de kloosters tegenwoordig gemakkelijk bereikbaar.Hoewel het een wereldberoemde toeristische trekpleister is, blijft Meteora een diep spirituele en heilige plaats voor de Grieks-orthodoxe kerk, de op één na de belangrijkste van het land.

Wij  vonden ons bezoek zeer bijzonder. Al met al kijken wij terug op een mooie ervaring in het midden van Griekenland.